GRUP ASPAVA

BEN İNSANDIMYoktu hiçbir farkım Diğer kullarından tanrının Dokuz ay on gün Ana rahminde kalan Doğan, büyüyen, konuşan Yemek yiyen bir candım onyedisindeydim daha Henüz ömrüne doymamış Gencecik bir fidandım iyiye, güzele, yeniye, doğruya dost Kötüye, çirkine, eskiye, eğriye düşmandım Ben insandım!. . . Canım aldılar ecelsiz Pırıl pırıl bir onsekiz mayıs günü Yoluna başkoyduğum Vebalim, sevdalım Toprağına uzandım Saplandı yağlı kurşunlar delikanlı bedenime Tepeden tırnağa kandım Ben insandım Ben cümle ezilenlerin sadık dostu Zulme, baskıya, sömürüye düşmandım Bağımsızlık ve özgürlük kavgasında En ön saflarındaydım mazlum halkımın Elde silah kahramanca savaştım Yokluğuma kadeh tokuşturdu hain takımı Bilmediler ki ben söylenen türküde Yakılan ağıtta ve dinmeyen silah seslerinde yaşayandım Ben insandım Ben işçilerin, ben köylülerin Ben bütün ezilenlerin muhteşem kini Ben sömürgeciliğe, emperyalizme Ve yerli gericiliğe karşı Şaha kalkan halkımın gür sesi Ben baştan başa isyandım Ne beş meteliğe ırzını Vermeye hazır bir hain Ne de yediği insan eti, içtiği kan olmuş bir sultandım Ben insandım Ben Karadenizde derya dibinde Balıklara yem edilen onbeş özge candım Ağrıydım ben, Koçgiriydim dersimdim, Zilandım Günyüzü görmemiş bebeydim ben Süngülerin ucunda sallanandım Ben insandım Zulüm ve işkence dert ve kahır unutulur belki de ben unutulmam Çünkü ben dilden dile dolaşan bir destandım Dağlardan, barikatlardan Düşmana kurşun sallayan Gerillanın göğsündeki nişandım Ben insandım Ben pençelerini ve iğrenç dişlerini Vücuduma geçiren sömürgecinin ağzındaki kandım Ben toplu imhalar, ben idam, ben sürgün Ben mecburi iskandım Elleri ve kolları birbirine bağlı Kirve, hısım ve akraba kimileriyle akrandım Oracıkta benzin döktüler üstüme Küllerimiz birbirine karıştı Yüzbinlerle cayır cayır yanandım Benzerlerimdi katledenler beni Ama ben insandım Tarihtim ben Ezilenlerin, horlananların tarihi. . . Geçtim zulüm cenderesinden kan kızıla boyandım İmparatorlar, sultanlar, cümle iblisler Yok etmek istediler beni. Saldım toprağıma kökümü, Bugüne dek dayandım Ben insandım Uçurdum kellesini Dehakın Demirci Kawaydım ben Örse çekiç sallayandım Eksilmedi bir daha hiç Toprağımda isyan ateşi kızıl bir meşaleydim ben Bütün 21 Martlarda Dağların doruklarında yanandım Ben insandım Spartaküsle beraberdim Roma arenalarında İlk umudu İlk gerillasıydım cihanın Efendilerine karşı ayaklanandım 1879da Pariste, Rusyadaydım Ekim 1917de Çinde, Korede, Kübada, Vietnamda Kızıl bayrağı taşıyandım Laosta, Kamboçyada, mozambikte, Angolada Kan kusan mitralyözdüm ben!. . . Deştim karnının hainin, sömürgecinin Cepheden, cepheye yankılandım Yurt sevgisini iğrenç bir maske gibi Suratlarında taşıyanlar Canım aldılar ecelsiz Ben bir Militandım Savaşsız, sömürüsüz Bir dünya içindi kavgam Henüz onyedisindeyken ve gencecik bir fidanken daha, Bağımsızlığın ve özgürlüğün kutsal özlemi uğruna Al kanlara boyandım Ben insandım Ben bitmeyen kavga Ber bağımsızlığa susamış ülke Ben kurtuluşun gübrelenmiş toprağı Ben KÜRDISTANDIM!. . . ( GRUP ASPAVA ) ŞIRNAK GENÇLİK ÇETESİ )

• Anasayfam Yap
• Sık Kullanılanlara Ekle
• Arkadaşına haber ver